Selecteer een pagina
Er loopt nu een Argentijnse man in mijn string

Er loopt nu een Argentijnse man in mijn string

Hoe het begon: vanmorgen vroeg, na een ontbijt met medialunas en mate, vertrokken Eli en ik (Andres ging met de bus) naar ruta 68 om vanuit daar liftend naar La Quebrada te gaan.

Volle zon, vijf andere liftende stelletjes voor ons en heel weinig verkeer- het is een vrije dag hier. We verliezen al bijna de hoop voor we goed en wel begonnen zijn. Na een uur gewacht te hebben zien we opeens een vos! Veel interessanter natuurlijk dan de weinige auto’s die toch niet stoppen. Eli wil naar de vos, maar precies dan komt er een auto en… hij stopt ook nog en wil ons meenemen. Perfect! Antonio (58) (of Daniela “Ik ben erg in touch met m’n vrouwelijke kant) vertelt ons binnen een kilometer dat hij sinds drie jaar biseksueel is. Hij vertelt een vaag verhaal over hormonen en dat je je dan vrouwelijk kan gan voelen. Een soort menopauze voor mannen en dat kan iedereen overkomen. 

Hij heeft een vrouw die van niets weet. “Ik vertel haar niks omdat ik van haar hou”. In zijn auto liggen z’n vrouwenkleren verstopt en iedere dag rijdt hij 200 kilometer van Salta naar Cafayate en terug. In Salta is hij man, in Cafayate vrouw. “Je ziet nu niks aan me maar ik heb vrouwenondergoed aan. Als ik bijna thuis ben verwissel ik het voor mijn mannen onderbroek”. Het is een super aardige man, hij stopt op verschillende plekken in de Quebrada zodat we foto’s kunnen maken van het prachtige landschap. We zijn uiteindelijk op weg naar Salta en ons plan was om vanaf de Quebrada weer verder te liften, maar Antonio/Daniela wil ons wel naar Salta brengen. 

Ik vraag hem/haar of deze gevoelens echt pas sinds drie jaar er zijn, aangezien me dat nogal vreemd lijkt. Heeft hij/zij daarvoor zich nooit zo gevoeld? Maar volgens A/D is dat echt mogelijk.  “De eerste keer was met een swingerspaar. Ik vertelde haar over mijn gevoelens en ze riep haar man erbij. Toen hield ik voor het eerst een penis van een andere man vast.” Dat had wat in hem wakker gemaakt en met dat zelfde paar had hij een trio, wat hij ons tot in detail vertelt. “Ik zat in haar vagina en hij kwam bij mij binnen van achter. Hebben jullie het wel eens anaal gedaan? Weet je hoeveel zeer dat doet? Ik kon een week niet zitten.” En volgens A/D doet het op latere leeftijd meer zeer “want ja, dan is alles wat harder en zijn je spieren sterker”. Eli zit achterin en ik probeer ondertussen voorin mijn gezicht in de plooi te houden. Daarna komen er meer details: “Ik liet een keer mijn kont harsen maar bedacht me daarna dat dat wel lastig verbergen was voor m’n vrouw” en “Je wilt niet weten wat voor mooie, vrouwelijke ronde kont ik heb in panties”.

Ondertussen rijden we werkelijk door de meest prachtige landschappen. Vuurrode aarde, groene bomen omringd door bergen en een strakblauwe lucht. We stoppen ergens om humitas te eten. Terwijl ik naar de wc ga, vraagt Antonio aan Eli om een souvenir, a.k.a. een string. Andres heeft al Eli’s kleren in zijn rugzak zitten. Dus zij denkt ik zeg gewoon ja en dan vergeet die man het wel. Na het eten, wat hij betaalde, rijden we weer verder.

Hij vraagt waar Nederland ligt en ik antwoord dat het grenst aan Duitsland. “Oh Duitsland is zo mooi. Ik ben een groot aanhanger van Hitler. Ik verschiet geloof ik letterlijk van kleur (ik ben een beetje verbrand dus ik kan t niet zo goed zien). A/D blijkt echt een fan van de man met de meest beroemde snor uit Duitsland te zijn. Hij had volgens A/D “echt hele goede ideeën en plannen. Beter dan de Yankees die zich overal mee bemoeien en overal mensen doden.” Ik gooi het balletje op dat Hitler toch ook zeker zo’n 8 miljoen mensen heeft laten doden. Maar dat is verwaarloosbaar. Perón -Argentijnse minister van Oorlog en later vicepresident ten tijde van Hitler en waarschijnlijk beter bekend van Evita Perón- was dikke vrienden met Hitler en volgens A/D zou Argentinië nu niet zo erg in de problemen zijn als Hitler destijds gewoon zijn bewind had kunnen uitvoeren en niet gedwarsboomd was door o.a. de Yankees.

‘Gelukkig’ wisselen we redelijk snel van onderwerp en hebben we het weer over koetjes en kalfjes (lees: pruiken en make-up). Zijn vrouw belt een aantal keer tussendoor en dan moeten wij muisstil zijn. Als we bijna bij het busstation van Salta aankomen, vraagt hij Eli om ‘het souvenir’. Dus Eli tikt mij op de schouders en zegt met het schaamrood op haar kaken: “Ehh Iris, hij wil graag een souvenir hebben”. Ik kijk haar verbaasd aan en snap niet zo goed waar ze het over heeft. “Ier, hij wil een van je onderbroeken hebben. Een string graag. De mijne zitten allemaal bij Andres in de rugzak”.

Dus zo kwam het dat ik uit m’n rugzak een onderbroek moest vissen (handig die rolzakken…) en er een paar omhoog hield. Jezus, wat wat schaamde ik me zeg! Ik heb helemaal niet zoveel strings en hoe ongemakkelijk is het om gebruikt -wel schoon!- ondergoed te geven aan een man van 58 die je niet kent. Hij kiest ‘t kleinste lichtroze exemplaar met zwart kant want “ik hou ervan als het goed tussen m’n billen zit”. Vervolgens geeft hij ons een goodbye hug en gaat verder op weg naar z’n vrouw…