Selecteer een pagina

Nog een beetje stijf sta ik op. Stiekem rek ik mijn vertrek met een tweede kopje koffie, maar besef al snel dat ik vooral mezelf daarmee heb. Om een uur of negen vertrek ik met mijn hele hebben en houwen. Voor mijn gevoel duurt het uren voor ik Nijmegen uit ben en dat blijkt ook te kloppen: ik heb al 8 kilometer gelopen als ik het bord met een streep door Nijmegen tref.

Mijn knie doet een beetje zeer. Dat had ik de weken voor vertrek al, maar ik besloot dat te negeren. Misschien niet de handigste keuze, maar wederom ben ik blij met mijn lelijke wandelstokken. Straks ga ik nog van ze houden…
Ik leer onderweg dat ik toch een beetje een stadsmeisje ben: ik zie op de kaart een dorp en verwacht dat er dan wel iets van een supermarkt of een cafeetje te vinden is. Maar door alle dorpen (dorpen?! Gehuchten!!) waar ik kom is helemaal geen supermarkt. Op maps.me vind ik een café maar dat blijkt gewoon een snackbar. Ik heb geen zin in friet en sinds ik als vegetariër geen kroketten meer eet, vind ik snackbarren maar saai. Ik besluit maar gewoon door te lopen. Of eigenlijk weer terug, want ik was een beetje omgelopen om naar het ‘restaurant’ te gaan. Hmpff. Het is te koud voor een picknick, dus al lopend eet ik mijn broodje.

Ondertussen kom ik in minder bekend gebied, althans voor mij. Ik wandel langs Malden, Heumen en door het lieflijke Linden. Vanuit daar loop ik tussen het water door naar Mill. Onderweg heb ik een sticker gezien op een lantarenpaal met “Beleef het in Mill” dus ik ben zeer benieuwd. Ik heb even gegoogeld, en: “SAM -Stichting Activiteiten Mill- is officieel in februari 2004 opgericht met als doel via de leus “Beleef het in Mill” meer reuring en beleving te realiseren in de gemeente Mill en Sint Hubert.” Dus dat belooft veel goeds.

 Ik heb geen slaapplaats geregeld en het enige wat ik op internet zie is een cityresort hotel a 85 euro per nacht. Zonder ontbijt. Dat past niet in mijn budget dus ik hoop dat de plaatselijke VVV mij aan een goedkoper adresje weet te helpen. Google zegt dat het kantoor om 15 uur sluit, dus als ik om tien voor drie de kerktoren van Mill in mijn vizier heb, loop ik net nog even wat harder. Maar wat blijkt: de VVV is ‘al jaren geleden’ wegbezuinigd. Maar misschien dat het cafe aan de overkant me verder kan helpen?

De mensen in Grandcafe Het Centrum in Mill blijken echte schatten. Ze vertellen me over het bestaan van Vrienden op de Fiets, een site waar je lid van kan worden voor 8 euro per jaar. Vervolgens krijg je toegang tot allerlei gastgezinnen waar je voor 19 euro een nachtje kunt slapen. Inclusief ontbijt. Bij de eerste die ik bel is het meteen raak: ik mag komen slapen!
Ik moet nog een paar uurtjes overbruggen en blijf in Het Centrum een beetje in mijn dagboek schrijven. Het wordt langzaam steeds voller en alle tafeltjes zijn gereserveerd. Het Centrum is blijkbaar the place to be in Mill. Het is denk ik de enige plaats ook, maar dat terzijde. Ik krijg een stempel in mijn boekje en ben heel tevreden.

Om zeven uur wandel ik een beetje houterig naar Marion en Erik van mijn gastadres. Ik word ontzettend hartelijk ontvangen met koffie en cake. Ik blijk hun eerste Vrienden op de Fiets gast ooit en zij zijn mijn eerste adres ooit, dus dat is een mooie match. We zitten een hele tijd gezellig te kletsen en ik voel me erg welkom. Na een flinke hete douche in de prachtige badkamer (serieus de badkamer was groter dan iedere kamer waar in ik ooit heb gewoond!) val ik om een uur of negen als een blok in slaap. Dus tot zover mijn belevenissen in Mill. Wel is het weer een dag zonder regen en tranen. Wel een blaar die – niet overdreven- drie keer zo groot was als mijn teen. Dat is natuurlijk wel een beetje overdreven, maar mijn kleine teen was zeker dubbel zo groot door het ding. Dat krijg je van 30 kilometer lopen.